Greining á trúar- og siðferðisstefjum:
Lítið er af trúarstefjum að þessu sinni. Þegar von Richthofen verður fyrir mistök valdur að dauða yfirmanns síns í flugbardaga, ræða herforingjarnir um það hvort krossfesta eigi hann fyrir það eða gera úr honum dýrling. Þeir verða hins vegar ásáttir um að von Richthofen sé hæfastur allra til að taka við orrustuflugsveitinni og gera þeir hann því að yfirmanni hennar, enda ljóst að dauði fyrirrennara hans hafði verið slys.
Aðalstef myndarinnar eru þó prúðmennska og gamaldags dygðir hermannanna, sem þeir eru flestir uppteknir af. Þannig vanda bæði Þjóðverjar og bandamenn sig við að virða andstæðinga sína, ekki síst von Richthofen sjálfur. Hann lendir hins vegar upp á kannt við Göring, sem vill ekki lúta alþjóðlegum samningum um tilhögun hernaðar og ræðst hiklaust á óbreytta borgara og sjúkrahús. Von Richthofen vill meira að segja láta reka Göring, en áður en til þess kemur fellur hann sjálfur í bardaga og er Göring gerður að eftirmanni hans. Banamaður von Richthofens reynist vera kanadíski orrustuflugmaðurinn Roy Brown, sem sömuleiðis blæs á allt tal um prúðmennsku og dygðir, ekki vegna þess að hann telji stríðsglæpi sjálfsagðan hlut heldur vegna þess að hann hafnar þeim dýrðarljóma sem margir vilja umvefja manndrápin. Kemur það ekki síst fram í máli Þjóðverjanna sem tala iðurlega um það að styrjaldir séu forsenda allra þjóða og lífsafl þeirra.
