Greining á trúar- og siðferðisstefjum:
Það er í raun ótrúlegt hversu lítið er um trúarstef í myndinni, en vanalega eru vampýrumyndir hlaðnar tilvísunum í Biblíuna og kristin sakramenti. Myndin er einna áhugaverðust fyrir þær sakir að í henni er varpað fram þeirri spurningu hver sé hin raunverulega blóðsuga: vampýran Orlock eða leikstjórinn Murnau?
Í myndinni segir Orlock greifi við Murnau: ,,Við erum ekki svo ólíkir eftir allt saman!“ Þarna hittir Orlock greifi naglann á höfuðið, en rétt eins og hann er Murnau tilbúinn að fórna mannslífum til að öðlast ódauðleika sem listamaður. Markmið hans er að skapa listaverk sem mannkynið mun lofa hann fyrir, löngu eftir dauða hans, jafnvel þótt það kosti vini hans og samstarfsmenn lífið. Þannig eru þeir báðir í leit að einhverskonar ódauðleika og tilbúnir að fórna öðrum til að öðlast hann.
Það er einnig áhugavert hvernig eiturlyfjaneysla er tengd vampýrisma. Rétt eins og Orlock greifi drekkur blóð til að viðhalda lífi sínu nota flestir aðstaðdendur myndarinnar ópíum eða önnur vímuefni til að komast í gegnum daginn. Eru e.t.v. eiturlyfjaneytendur og siðblindir listamenn vampýrur nútímans?
Í það heila er þetta ágæt mynd en hún var langt frá því það listaverk sem ég baust við. Reyndar efast ég um að þeir sem ekki hafa séð Nosferatu muni hafa mjög gaman af myndinni. Jesú-leikarinn Willem Dafoe er þó stórkostlegur í hlutverki Orlocks greifa og hugmyndin er snjöll.
