DEUS EX CINEMA trúarstef í kvikmyndum

Myndin, sem fékk Óskarsverðlaun sem besta útlenda myndin árið 2002, er byggð endurminningum Stefanie Zweig í skáldsöguformi. Hér er í raun og veru um að ræða ástarsögu sem gerist í tveimur heimsálfum, tveimur gjörólíkum menningarheimum en einkum þó í Kenýa.

Kastljósinu er beint að tilfinningu fjölskyldunnar fyrir því hvað þau hafa misst, tilraunum þeirra til að aðlagast hinu mjög svo framandi lífi í Afríku, hvernig það veldur sundrungu innan fjölskyldunnar og hvernig þau smám saman læra að meta og jafnvel elska hið nýja og framandi umhverfi sitt.

Þó svo að sagan sé sögð af sjónarhóli Reginu, hinnar fimm ára gömlu dóttur hjónanna, þá fer því fjarri að þetta sé saga hennar fyrst og fremst. (Hún er síðar í myndinni sýnd sem unglingsstúlka.) Þetta er kannski fremur saga foreldra hennar, sambands þeirra og erfiðleika sem mæta þeim í hinu framandi umhverfi. Lögfræðingurinn Walter Redlich fær það starf að reka búgarð í eigu Englendings og menntun hans reynist ekki góður undirbúningur undir þann starfa. Jettel kona hans reynist ekki sérlega fús til að aðlagast nýjum lífsháttum og sýnir myndin berlega hvílíkt hyldýpi er á milli stöðu evrópskrar konu á þessum tíma og kenýskra kvenna. Dóttirin unga, sem er í senn feimin og forvitin, er hins vegar fljót að aðlagast, lærir fljótt tungumálið og siðvenjur hins nýja lands þeirra. Hún eignast góðan vin í Owuor, sem er kokkur fjölskyldunnar og reynist henni mjög tryggur og dvelur með fjölskyldunni þrátt fyrir að sjálfur eigi hann konur og börn. En þeim sendir hann launin sín sem vissulega eru ekki mikil. Á meðan stríðið geisar í Evrópu verður samband þessarar litlu fjölskyldu við umhverfi sitt síðan sífellt flóknara.