Eins og fyrr segir fjallar gamanmyndin My First Mister um ólíkaeinstaklinga sem ná saman og kenna hvorum öðrum sitt hvað um lífið. Jennifer ogRandall eiga það þó sameiginlegt að vera algjörir einstæðingar.
Í upphafi myndarinnar segir Jennifer að hún sé „ekkert mikið gefin fyrir fólk“. Húner alþakin eyrnalokkum, litar hárið á sér fjólublátt, gengur um í svörtumpönkarafötum, brennir sig og sker, neglir nöglum í gegnum hausinn á dúkkunum sínumog svo mætti lengi telja. Hún hefur ákveðið að heimurinn sé vondur og vill þvíekkert með hann hafa að gera. Þannig horfir hún t.d. jafnan öfugt í kíkinn vegnaþess að henni finnst heimurinn líta betur út þannig. Sjálfsmat Jennifer er mjög lágtog sést það t.d. berlega þegar að því kemur að hún þarf að lesa upp verkefni sitt ískólanum. Áhorfandinn er settur í spor hennar og sér hvernig henni finnst allirskelli hlægja að sér þegar hún les verkefnið upp og steinsofa síðan áður en húnhefur lokið því. Einu vinir Jennifer eru hinir látnu í kirkjugarðinum sem hún sækirreglulega heim og ræðir við.
Randall er með hvítblæði og hræðist þess vegna að bindast öðrum tilfinningaböndum.Hann viðurkennir sjálfur að hann hafi í raun verið dauður. Líf hans er fullkomlegatilbreytingasnautt og tímarit eru einu samskipti hans við hinn ytri heim. Hannhræðist allt og sér lítinn tilgang í að vakna á morgnana. Rétt eins og Jenniferfinnst honum hamingjan stórlega ofmetin.
Það er hins vegar í gegnum vináttu, traust og kærleika sem þau ná saman og kveikjaneista í lífi hvors annars. Jennifer eignast í fyrsta sinn raunverulegan vin semmetur hana að verðleikum. Randall lærir að opna sig og tengjast fólki upp á nýtt.Gott dæmi um þetta er þegar hann liggur banaleguna og hjúkrunarkonan spyr hann hvorthún geti gert eitthvað fleira fyrir hann. Randall svarar þá í fyrsta sinn: „Smáfélagsskapur væri ágætur.“
Randall tekst ekki aðeins að vekja Jennifer aftur til lífsins heldur einnig aðsameina fjölskyldu hennar og bæta samband hennar við foreldra hennar. Hann notar þvísíðustu ævidaga sína til að gefa af sér og skapa eitthvað í stað þess að gefast uppog draga sig út úr heiminum. Að vissu leyti má segja að hann finni tilgang meðlífinu á dánarbeðinu.
Einu trúarlegu tengsl þeirrar endurlausnar sem á sér stað í myndinni eru spíritísk.Jennifer finnur fyrir mætti hinna dauðu þegar hún liggur á gröf þeirra og talarreglulega við ömmu sína. Reyndar kennir hún Randall og móður sinni að gera hið sama.Hún virðist einnig fá aðstoð að handan frá ömmu sinni og biður hana einmitt á einumstað að sjá um sig og kenna sér að dansa. Amman virðist eiga þátt í endurlausninnien eitt af því sem hún gerir er að ræða við Randall og leiðbeina honum í samskiptumhans við Jennifer (þ.e.a.s. ef við tökum orð hans trúarleg).
Í raun má segja að meginviðfangsefni myndarinnar séu þau „F“ orð (upp á ensku) semJennifer skálar fyrir, en þau eru vinátta, fjölskylda, örlög, fyrirgefning og aðeilífu.
