Bagdad Cafe var sýnd í Regnboganum fyrir um 13 árum við mikinn fögnuð áhorfanda og gagnrýnanda. Eitt það dásamlegasta við myndina er kvikmyndatakan en hún er svo flott að manni finnst kvikmyndatökumaðurinn vera að mála málverk með linsunni.
Það hefur verið bent á að Jasmin er kristgervingur í myndinni, en það er ekki fjarri lagi að lesa myndina þannig. Það er strax eitthvað dularfullt við komu hennar. Hún kemur úr auðninni inn í líf hrjáðs samfélags. Á leiðinni fær hún sýn, en síðar meir sér hún málverk af sýninni inn á hótelherberginu sínu. Kaffikannan hennar virðist einnig vera n.k. tákn, en hún skilar sér á hótelið áður en Jasmin mætir á staðinn. Með nærveru sinni göldrum og kærleik breytir Jasmin síðan þessu hrjáða samfélagi.
Málarinn á staðnum málar um tug mynda af Jasmin en allar eiga þær það sameiginlegt að Jasmin er með geislabaug. Á einni myndinni er hún meira að segja með áþekka fingrastellingu og Kristur er með á íkonum.
Rétt eins og þegar Kristur var tekinn frá mönnunum, þegar hann var krossfestur, er Jasmin tekin frá litla samfélaginu þegar dvalarleyfi hennar er útrunnið. En samkvæmt kristinni kenningu reis Kristur aftur upp og dvaldi á meðal mannanna. E.t.v. má líkja endurkomu Jasminar við upprisu en hún snýr aftur í hvítum kirtli sem minnir á skírnarkirtil. Við það tekur samfélagið gleiði sína á ný.
Bagdad Cafe er því lítil og heillandi saga um mátt kærleikans. Það má einnig skoða myndina sem útleggingu á starfi Krists, en sem slík er hún afar áhugaverð. Í fyrsta lagi er kristsgervingurinn kona og í öðru lagi er hjálpræðisverkið unnið með hefðbundnum heimils- og uppeldisstörfum. Jasmin breytir tilvist alla með því að taka til og sjá um börnin, að viðbættum göldrum.
