Greining á trúar- og siðferðisstefjum:
Ein af aðalsöguhetjunum er stúlka úr hópi júgóslavnesku skæruliðanna en hún er sögð hafa yfirgefið nunnuklaustur til að berjast með löndum sínum gegn innrásarher þýzkra nazista. Hún samþykkir að fara með strokufangana í klaustrið þar sem gimsteinaprýddu altarisbikararnir eru geymdir og taka nunnurnar þeim fagnandi. Virðast þær líta svo á að gestirnir hafi verið sendir af Guði til að bjarga helgigripunum þeirra undan Þjóðverjunum og ákveða því að treysta þeim fyrir þeim. Við það tækifæri spyr ein nunnan bandaríska hermanninn hvort það sé annars ekki rétt að allir Bandaríkjamenn séu djöfladýrkendur eins og Rússar, en því andmælir hann með þeim orðum að landar sínir séu allir fylgismenn Marteins Lúthers (sem eru að sjálfsögðu miklar ýkjur). Nunnan hristir þá bara höfuðið með glott á vör og segir Lúther verri en Stalín.
