Rétt eins og fyrri mynd leikstjórans, The Message, er Eyðimerkurljónið Omar Mukhtar trúboðsmynd, þar sem vesturlönd fá að sjá mannlega hlið islams. Þótt ásetningurinn sé fallegur er trúboðið svo yfirdrifið að myndin verður aldrei fyllilega trúverðug. Í anda trúboðsins eru fyrstu sex vers 55. kafla Kóransins lesin upp, en sá kafli ber heitið ,,Hinn miskunnsami“ sem vísar til miskunnar Guðs:
Í nafni Guðs, hins milda og miskunnsama.Það er Guð kærleikans sem hefur kennt Kóraninn,sem hefur skapað manninn og gætt hann máli.Sólin og tunglið fylgja sínum mörkuðu brautum. Jurtir og tré lúta honum í lotningu.Hann hóf upp himininn og kom á jafnvægi allra hluta.
Omar Mukhtar leggur síðan út af þessum orðum með því að benda á að allir kaflar Kóransins byrji á orðunum ,,hinn mildi og miskunnsami.“ Hann segir síðan að Guð sýni miskunn sína með því að koma á jafnvægi í öllu sköpunarverkinu og að ef hann hefði ekki gert það væri út um okkur öll. Svo virðist sem eini tilgangurinn með þessari tilvitnun og útleggingunni á henni sé að leggja áherslu á að miskunn sé mikilvægur þáttur í islam. Þótt þetta sé rétt staðhæfing og mikilvægt sé að vinna gegn rótgrónum fordómum í garð islam þá er prédikun sem þessi ekki besta leiðin til að koma boðskapnum á framfæri.
Lögð er mikil áhersla á trúrækni múslima og á þetta sérstaklega við um bænir þeirra. Þetta sést vel í atriðinu þar sem múslimarnir hneykslast stórum yfir því að Ítalirnir skuli taka mann af lífi án þess að leyfa honum að fara með bænir sínar fyrst og síðan aftur þegar Omar Mukhtar biður um að fá að vera leystur úr hlekkjum sínum til að fara með bænir eftir að hafa verið tekinn til fanga.
Eins og vanalega í stríðsmyndum þar sem múslimar koma við sögu er lögð áhersla á forlagatrú. Einnig koma eftirfarandi gullfallegu orð Kóransins við sögu: ,,Við tilheyrum öll Guði og til hans munum við aftur hverfa.“ (2:156).
