Greining á trúar- og siðferðisstefjum:
Myndin lýsir áfalli sem manneskja verður fyrir og þeirri sorg sem það felur í sér. Hún fjallar um það hvernig Julie gengur að takast á við áfallið og vinna úr sorg sinni.Sá þáttur myndarinnar er mjög áhugaverður og það er áleitið íhugunarefni hvernig Julie bregst við aðstæðum sínum. Hún festist lengi vel á stigi afneitunar og vill ekki horfast í augu við raunveruleikann.Í staðinn reynir hún að flýja fortíðina og minningarnar. Smám saman lýkst þó upp fyrir henni á hvaða braut hún er og þar skipta einstaklingar sem hún tengist verulegu máli en einnig ófullgert tónverk sem eiginmaður hennar, Patrice, var að vinna að þegar hann lést. Tónverkið er samið við kærleiksóð Páls postula í 1 Kor 13 og í því er trúarstef myndarinnar fyrst og fremst fólgið.Kærleikurinn eins og honum er lýst í bréfi Páls verður að verulegu leyti viðfangsefni myndarinnar og sú spurning hvort frelsi á skuldbindingar kærleikans sé nokkurt frelsi.Þá skiptir kross sem Julie var með um hálsinn þegar fjölskyldan lenti í slysinu einnig miklu máli og er áhugavert að tengja hann við kærleiksóð Páls og leiða þar með hugann að kærleika Krists sem fyrirmynd hins fullkomna kærleika. Leiða má rök að því að það sé kærleikurinn sem að lokum leysir Julie úr fjötrum afneitunar sinnar.Tónlist Zbigniew Preisners gegnir veigamiklu hlutverki í myndinni og áréttar í hún gildi minninganna um leið og hún tengist lausn Julie þegar hún fellst í lokin á að ljúka tónverki eiginmanns síns.Í rauninni er kvikmynd Kieslowskis, Þrír litir: Blár, hugvekja um þennan kærleiksóð Páls. Merking myndarinnar lýkst ekki fyllilega upp fyrr en samhengið þarna á milli er skoðað. Frelsi án kærleika verður sjálfhverft og marklaust. Raunveruleg merking kærleikans er frelsun.
