Greining á trúar- og siðferðisstefjum:
Höfundar þessarar umsagnar eru því miður ekki sérfræðingar í indverskum trúarhefðum og -siðum. Þar af leiðandi munum við ekki fara djúpt ofan í þá þætti, en leggja frekar áherslu á almenn trúar- og siðferðisstef. Annars er rétt að vara lesendur við, í umfjölluninni sem hér fylgir er ljóstrað upp miklu um efni og framvindu myndarinnar.Fyrsta athyglisverða þemað og það sem myndin fjallar fyrst og fremst um er fjölskyldan. Eins og handritshöfundurinn sagði í viðtali: ,,Þetta er óður til fjölskyldunnar ... myndin fjallar í raun um það hvað það merkir að vera fjölskylda.“ Það er um margt áhugaverðasti þáttur myndarinnar. Ólíkt brúðkaupum í okkar vestræna menningarheimi þá eru það ekki aðeins hjónaefnin sem eru gefin saman í indversku brúðkaupi heldur einnig fjölskyldan. Á það er lögð sterk áhersla í þessari mynd.Fjölskyldan er n.k. virki velfarnaðar þar sem allir hugsa um velferð hvors annars eða hér um bil. Faðirinn á reyndar erfitt með að skilja son sinn sem hefur ekki áhuga á neinu öðru en eldamennsku og dansi. Gefið er í skyn að sonurinn sé samkynhneigður, þótt ekki sé farið neitt dýpra ofan í það.Velgjörðarmaður fjölskyldunnar heitir Tej Puri. Hann býr í Bandaríkjunum og hefur tengst fjölskyldunni sterkum böndum. En í ljós kemur að hann hefur misnotað kynferðislega tvær ungar stúlkur í fjölskyldunni. Upp um hann kemst þegar eldri stúlkan sem hann hafði misnotað áttar sig á að hann gerði það sama við aðra stúlku. Hún getur ekki lengur byrgt þetta hræðilega leyndarmál inni í sér og segir frá.Í fyrstu er henni ekki trúað, en svo breytist það. Fjölskyldufaðirinn Lalit stendur frammi fyrir erfiðum spurningum: Á hann að reka Tej og konu hans burt og valda þar með sundrungu í fjölskyldunni? Getur hann hunsað þessa hryllilegu staðreynd og látið sem ekkert sé? Í raun er hér um vítahring að ræða fyrir hann. Það er sama hvernig hann velur, fjölskyldunni hefur þegar verið sundrað.Hann velur að gera hið rétta, stendur með stúlkunum og rekur Tej burt. Þetta er ekki auðveld ákvörðun. Myndin tekur vel á þessu vandamáli og er gott dæmi um eina leið sem hægt er að fara út úr svona vanda: Leið samstöðunnar.Myndin kemur einnig óbeint inn á fleiri þætti, s.s. stéttaskiptingu. Eins og flestir vita er mjög mikil stéttaskipting á Indlandi. En myndin sýnir hvernig gleðin (ef svo má að orði komast) nær yfir öll slík mörk. Þetta sést í eftirminnilegu atriði undir lok myndarinnar. Þar sameinast fjölskyldan öll í gleðidansi yfir því að brúðhjónin ungu hafa verið gefin saman. Þar koma að þjónustustúlkan Alice og P. K. Dubey sem hafa fellt hugi saman og gengið í hjónaband. Og á þessu augnabliki gengur þjónustufólkið inn í gleði húsbændanna og öfugt og allir dansa saman, gleðjast saman og eru saman. Og þannig endar myndin eiginlega á gleðinótum, á fölskvalausri og sannri gleði.
