Deepa Mehta er fræg fyrir allt annað en að gera gamanmyndir. Hún vaktifyrst athygli á sér þegar hún gerði hina funheitu mynd Fire (1996) en myndin ollisvo miklu fjaðrafoki á Indlandi að kvikmyndahúsið þar sem hún var sýnd var lagt írúst. Í kjölfar þess var myndin bönnuð í Indlandi og hún var aldrei sýnd íPakistan. Fire er reyndar fyrsta mynd í þríleik sem hún hefur verið að vinna að,sem allar eru kenndar við frumefnin. Næsta mynd í þríleiknum var Earth (1998) ogvar hún einnig bönnuð í Pakistan og Indlandi. Þegar Mehta var að vinna að þriðju ogsíðustu mynd þríleiksins, Water, eyðilögðu bókstafstrúar-hindúar sviðsmyndina oghótuðu að myrða Mehta og leikarana. Til að bæta gráu ofan á svart ákváðu indverskstjórnvöld að stöðva gerð myndarinnar. George Lucas var svo ofboðin framgangan gegnMehta að hann setti heilsíðuauglýsingu í „Variety“ til að styðja hana og myndhennar.
Það er einmitt í miðjum þessum deilum sem Mehta ákvað að létta aðeins til og geraBollywood/Hollywood á meðan mestu lætin gengu yfir. Þar fær hún til liðs við sigmarga af leikurum úr Water en þess má geta að Mehtu mun líklega takast að klára þámynd á þessu ári. Tökum er lokið og er eftirvinnslan aðeins eftir. Það má þó búastvið því að Water verði ekki sýnd í heimalandi hennar.
Hugmyndin að Bollywood/Hollywood er sniðug. Mehta vill sýna fram á að í raun séþetta sama ruslið. Hún tók því Pretty Woman (Garry Marshall: 1990) og endurgerðihana með Bollywood stíl og indverskum gildum. Myndin er nokkuð fyndin á köflum envandinn er bara sá að það er ekki nógu vel unnið úr hugmyndinni. Það er ekki nóg aðendurgera klisjur til að gera grín að þeim, það verður að ganga lengra.
Tónlistin skemmtileg og dansarnir svona allt í lagi. Þótt kvikmyndatakan sé ekkislæm jafnast hún ekki á við flestar Bollywood myndir, en kostur þeirra felst ekki ísöguþræðinum heldur glæsilegri tæknivinnslu, dansatriðum og flottri tónlist. Reyndarer allt tæknilegt handbragð mun slakara í Bollywood/Hollywood en í bæði Bollywood ogHollywood. Klippingarnar eru sérstaklega vondar.
Þótt myndin sé byggð á Pretty Woman hjálpar líklega að hafa séð Bollywood myndiráður, enda margir brandararnir eru byggðir á vísunum í þær. Það er samt ekkiforsenda þess að geta notið myndarinnar. Myndin fylgir formúlu Bollywood myndafullkomlega og til að það fari ekki fram hjá áhorfendum er þeim bent á öll helstustefin í texta sem birtist með reglulegu millibili. Þess ber þó að geta aðBollywood/Hollywood gengur mun lengra en Bollywood myndir. Leikararnir sjást t.d.fara í sleik, nokkuð sem er afar sjaldgæft í Bollywood. Þá sést nekt í myndinni ogmeira að segja klæðskiptingar og indverskum gildum er snúið á hvolf. En bjóst svosem einhver við öðru frá Mehta?
Það er áhugavert að í eftirmála myndarinnar sjást kvikmyndagerðamennirnir meðleikurunum. Manni kemur ósjálfrátt Taste of Cherry (Abbas Kiarostami: 1997) í hug enhún endar á svipaðan hátt. Það væri gaman að vita hvort hér sé um meðvitaða vísun aðræða og ef svo hvað búi þá að baki þeirri vísun.
