Vorhefti Journal of Religion and Popular Culture er nú aðgengilegt á vefnum. Meðal efnis eru greinar um píslarsöguna, United 93 og Northern Exposure.
Í fyrsta þætti 5. ártíðar af Angel kemur fyrir persóna sem heitir Eva. Þegar hún kynnir sig tekur hún upp epli og kastar til einnar aðalpersónunnar, svona til að undirstrika tengslin (og grafa undan þeim). Eva er fulltrúi „the senior partners“ og tengiliður þeirra við Angel og co.
Ps. Svona til áréttingar þá hef ég hugsað mér að nota bloggið/glósurnar hér á dec-vefnum til að punkta niður atriði eins og þetta, eitthvað sem verðskuldar að því sé haldið til haga, en kallar ekki endilega á heildstæða umfjöllun.
Einn fyrirlesturinn í okkar sessjón í Vínarborg fjallaði um djöfulinn í kvikmyndum. Ég fann eitt ágætt dæmi um það í Simpsons þættinum Treehouse of Horrors sem er m.a. að finna á safndisknum Simpsons: Heaven and Hell. Þar birtist djöfullinn Homer í líki nágrannans Flanders.
Á norræna biskupafundinum um daginn var heilmikið skrafað um kvikmyndir. Þar heyrði ég meðal annars af menningarverðlaunum finnsku kirkjunnar. Þau komu í hlut kvikmyndgerðarmanna á síðasta ári. Google leiddi mig á síðu með nánari upplýsingum (á sænsku):
Riisuttu mies er nýjasta kvikmynd finnska leikstjórans Aku Louhimies. Ég var svo heppinn að fá eintak af myndinni frá Finnlandi um daginn sem Juha Kinanen keypti fyrir mig. Hann er forseti ECIC og við hittumst á samnefndri ráðstefnu í Ungverjalandi sem lauk í vikunni.
Ég ECIC þinginu í Revfülop benti Barry Hudd mér bent á teiknimyndir sem BBC framleiddi um páfann. Þær heita Popetown sem vakti mikla athygli á sínum tíma (reyndar var lítið af henni jákvæð athygli). Það væri gaman að kíkja á þessa þætti ef þeir eru aðgengilegir einhvers staðar.
Það var að heyra á krökkunum í Háskóla unga fólksins að þau væru spennt fyrir tónlistarmyndböndum. Það þarf í sjálfu sér ekki að koma á óvart þegar haft er í huga að þau eru miðill sem er mikið hugsaður fyrir unglinga. Það kæmi mér heldur ekki á óvart að þau horfðu nokkuð mikið á slík myndbönd. Stúdentar í kvikmyndanámskeiðinu í vor skrifuðu greiningarverkefni um tónlistarmyndbönd og við höfum fjallað heilmikið um þau í Deus ex cinema, m.a. staðið fyrir sjónþingi um tónlistarmyndbönd í Skálholti.
Við Þorkell höfum verið að kynna flokkunarkerfi Deus ex cinema nokkrum sinnum upp á síðkastið. Ég fjallaði um það á námskeiði með prestum á Héraði í desember á síðasta ári, við Keli kynntum það á Biblical Variations ráðstefnunni í janúar, svo fórum við í gegnum það með nemendum í guðfræði/kvikmyndanámskeiði í guðfræðideild. Ég kynnti það líka stuttlega fyrir stjórn NKS. Á morgun ætla ég svo að ræða það við nemendur í Háskóla unga fólksins.
Baldur Kristjánsson bloggar um Pollýönnu sem hann sér sem kristsgerving:
Hún ert kristgervingur eins og fínu guðfræðingarnir myndu segja. (Hún deyr að vísu ekki en hún lamast og það lítur út fyrir að hún muni rísa upp).Þarna var allt t.d. prestur sem skreið fyrir hinu veraldlega valdi, bukkaði sig og beygði fyrir ráðandi öflum en uppgötvaði fyrir rest fyrir tilstilli lítillar stúlku hvað til hans friðar heyrði.
Sænska kvikmyndin Ondskan var sýnd í sjónvarpinu sunnudaginn 10. júní. Þetta er nokkuð mögnuð mynd um afleiðingar ofbeldis - líkamlegs og andlegs. Það er nokkuð magnað atriði um miðbik myndarinnar sem sýnir stjúpföður Erik (sem er aðalpersóna myndarinnar) beita hann ofbeldi. Þessi sena lýkur í raun upp myndinni fyrir áhorfandanum því hún skýrir persónu Erik og dýpkar hana töluvert.