Greining á trúar- og siðferðisstefjum:
Einn af félögum lögreglustjórans er vafasamur predikari, sem veifar Biblíunni í tíma og ótíma og vitnar oftsinnis í hana. Sökum þess hversu þvoglumæltur hann er getur stundum reynst ansi erfitt að heyra hvað hann segir, auk þess sem honum hættir til að færa í stílinn. Engu að síður eru ritningartextarnir allmargir sem komist hafa til skila.
Í upphafi myndarinnar segir predikarinn ferðafélögum sínum frá því með dramatískum hætti hvernig Guð gaf lýð sínum lögmálið með „reiðarþrumum og eldingum“ á Sínaífjalli. (2M 20:18.) Síðar heyrir hann hvar kennslukona er að segja börnum söguna af því þegar Jesús Kristur mettaði fimmþúsund karlmenn með fimm brauðum og tveim fiskum en það grípur hann þegar á lofti og endursegir alla söguna með sínum sérstæða hætti. (Mt 14:13-21, Mk 6:35-44, Lk 9:12-17.) Við annað tækifæri segir hann svo söguna af því þegar Samson felldi miðsúlurnar sem musteri Filistana hvíldi á með þeim afleiðingum að húsið hrundi yfir þá sem þar voru og drap þá alla. (Dm 16:29-30.)
Sömuleiðis vitnar predikarinn oftsinnis til ýmissa orða Jesú Krists (Mt 8:22, Lk 9:60, Lk 19:22), sem oftar en ekki dæma hann sjálfan öðrum fremur enda ótýndur þjófur þegar allt kemur til alls. Þannig vitnar hann til þess sem Jesús Kristur sagði: „Sælla er að gefa en þiggja.“ (P 20:35.) Og í ofan á lag hefur hann eftir orð Páls postula með bros á vör: „Fégirndin er rót alls þess, sem illt er.“ (1Tm 6:10.) Þá segir hann Biblíuna einnig halda því fram, að silfrið geri manninn stoltan og auðlegðin afvegaleiði sálirnar, en ekki er alveg ljóst hvaðan sá texti er fenginn, hafi verið um beina tilvitnun að ræða.
